Als een zorgverlener (bijvoorbeeld een huisarts, tandarts of een fysiotherapeut) je behandelt, heb je een geneeskundige behandelingsovereenkomst met hem of haar. In de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) staan de rechten en plichten die daarbij horen. De zorgverlener en de patiënt moeten zich daar aan houden.
Een zorgverlener heeft de plicht om je te helpen en moet informatie geven over:
- Je huidige gezondheidstoestand en de vooruitzichten
- De aard en het doel van het onderzoek en de behandeling
- De te verwachten gevolgen en de risico’s van het onderzoek en de behandeling voor je gezondheid
- Andere methoden van onderzoek of behandeling die in aanmerking komen.
Krijg je niet voldoende informatie van je hulpverlener, dan kun je om nadere informatie vragen. Je kunt ook vragen om het nog een keer te vertellen als het niet duidelijk is.
De zorgverlener is niet verplicht om te doen wat de patiënt hem vraagt, maar heeft het recht zijn eigen beslissingen te nemen. De expertise en eigen overtuiging spelen daarbij een grote rol. Uiteraard dient die beslissing te worden toegelicht.
Als patiënt heb je onder andere het recht:
- Om zelf een zorgverlener te kiezen
- Op duidelijke informatie over je gezondheidstoestand
- Om te beslissen of je toestemming geeft voor onderzoek of behandeling (op basis van de informatie die u heeft gekregen van de hulpverlener)
- Op een second opinion van een andere deskundige dan de behandelend hulpverlener
- Op inzage in en kopieën van je medisch dossier
- Op privacy van je gegevens, ook na je overlijden. Zie ook Privacyreglement en WBP.
Je heeft als patiënt ook plichten:
- Je moet de hulpverlener duidelijk en volledig informeren, zodat hij je op een verantwoorde wijze kan onderzoeken en behandelen
- Je moet zoveel mogelijk meewerken aan onderzoek en behandeling door de adviezen en voorschriften op te volgen die de hulpverlener je geeft.
Informatierecht jongeren en wilsonbekwamen
Is de patiënt wilsonbekwaam of jonger dan 12 jaar? Dan wordt de wettelijke vertegenwoordiger geïnformeerd over onderzoek en behandeling. De wettelijke vertegenwoordiger is een ouder of ander familielid, een gemachtigde of een mentor. Is de patiënt tussen de 12 en 16 jaar, dan worden de ouders/verzorgers en de patiënt zelf geïnformeerd. Patiënten ouder dan 16 jaar worden zelf geïnformeerd.
Niet volledig informeren bij noodsituatie
Is direct ingrijpen nodig in een noodsituatie, dan kan een hulpverlener ervoor kiezen je niet volledig te informeren. Ook kan een hulpverlener besluiten bepaalde informatie achter te houden. Bijvoorbeeld als hij vreest dat de informatie voor jou tot ernstige schade kan leiden. De hulpverlener moet dit altijd overleggen met een andere hulpverlener. Ook moet hij die informatie op een later, geschikter tijdstip wel geven.
Patiënt mag informatie weigeren
Misschien wil je niet alle details horen over je aandoening. Je kunt dan informatie weigeren. Je hulpverlener moet dit recht op niet-weten respecteren. Als door je weigering gevaar ontstaat voor jou of voor anderen, geeft de hulpverlener je de minimaal noodzakelijke informatie. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als je een ernstige besmettelijke ziekte hebt.
BurgerServiceNummer
Vanaf 1 juni 2009 is het gebruik van het BurgerServiceNummer verplicht.
Wij zijn dan gebonden aan het invoeren van dit nummer in ons systeem, waarbij ook je dentiteit dient te worden gecontroleerd.
Het BSN wordt toegepast bij vele instanties. Je vindt dit nummer op het pasje van je verzekeraar, je ID-kaart, paspoort en rijbewijs. Belangrijk om dit de eerste keer dat je behandeld wordt mee te nemen.
